Πάσχα '18. Η ανάμνηση
Ανυπομονησία, αγωνία και λαχτάρα. 3 λέξεις που κρύβουν πολλά για έναν χωρισμένο γονιό που θέλει να δει τα παιδιά του. Κι όταν έρθει η ώρα αυτή... γίνεσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στην γη. Ειδικά στην περίπτωση που έχεις να τα δεις πολύ καιρό (περίπου έναν μήνα) και η επικοινωνία, ακόμα και η τηλεφωνική δυσκολεύεται από την "άλλη" μεριά που νοιάζεται περισσότερο να πολεμήσει την ψυχολογία του πατέρα θυσιάζοντας στην ουσία και την ψυχολογία των παιδιών, αυτών των τρυφερών πλασμάτων που δεν φταίνε σε τίποτα. Αρκετά, για την ώρα, με τα βάσανα, σιγά σιγά και με την πάροδο του χρόνου θα μπεις για τα καλά στο να καταλάβεις τα γεγονότα, αν και περίπου αντιλαμβάνεσαι. Στο δια ταύτα. 6 μέρες, ναι 6 μέρες μαζί! Όαση χαράς, παραδεισένιας απόλαυσης ευχάριστων συναισθημάτων. Γεμάτες μέρες, νύχτες ζουζουνιάρικες με τις πριγκίπισσες αγκαλιά, το "μπιζελάκι" (η μικρή κόρη) και την "Κ." μικρή κυρία ετών 10. Θα δεις παρακάτω ότι χαλάλι την κούραση,...
